AV.HASAN DEMİR’İN KALEMİNDEN
Son günlerde Evci üzerine yürüyen tartışmaları dikkatle takip ediyorum. Şehrimizin eski beldesi, bugün mahalle statüsünde olan Evci’den Karasu ve Miliç alanlarının ayrılarak müstakil mahalle yapılması, bazı kısımlarının da Yalı ve Sakarlı’ya bağlanması yönündeki girişimler kamuoyunda konuşuluyor.
Her şeyden önce şunu açıkça ifade etmek gerekir: Ayrışmanın kimseye bir faydası yoktur. Tarih bize göstermiştir ki bölünerek güçlenen hiçbir topluluk olmamıştır. Güç, birlikte hareket etmekten doğar; ayrışma ise çoğu zaman kırgınlık ve güvensizlik üretir.
Ayrılığı savunanların en temel gerekçesi olarak mahalle muhtarının kendi bölgelerine hizmet etmediği yönünde söylemler öne sürülmektedir. OAysa bu yaklaşım meseleyi basitleştirmektir. Mahalleye yatırım ve hizmet getiren makam muhtarlık değildir. Muhtarın ne bütçesi vardır ne de yatırım yapma yetkisi. Hizmet, büyükşehir ve ilçe belediyelerinin sorumluluğundadır. Onlar da bütçe ve imkânları ölçüsünde çalışmaktadır.
Hatırlayalım… 12 Kasım 2012 tarihinde kabul edilen ve 2014 yerel seçimleriyle yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun ile belde belediyeleri kaldırıldı, mahalle statüsüne geçildi. Terme de büyükşehir sistemine dahil oldu. Aradan tam 12 yıl geçti. Bunca zaman ayrılık konuşulmadı da bugün neden gündeme geldi?A
Asıl sorulması gereken soru budur.
Evci ile Kozluk arasında planlanan Organize Sanayi Bölgesi (OSB) gerçeği ortadadır. Eğer bu yatırım hayata geçer ve faaliyete başlarsa, aileleriyle birlikte yaklaşık 20 bin kişilik bir nüfus hareketliliği oluşacağı öngörülmektedir. Bu; yeni yerleşim alanları, ticari hareketlilik, dolmuş hatları, dükkânlar ve ekonomik canlılık demektir.
İşte tam da burada insanın aklına şu soru geliyor: Bu ayrışma talebinin arkasında ileride oluşabilecek ekonomik değer ve rant beklentisi mi vardır?
Şunu özellikle belirtmek isterim; burada kastettiğim belediye ya da herhangi bir siyasi yapı değildir. Ancak Karasu ve Miliç bölgelerinde yaşayan insanları ayrışma yönünde motive etmeye çalışan bazı çevrelerin, gelecekte doğabilecek ekonomik pastadan daha fazla pay alma düşüncesi taşıyıp taşımadığını sorgulamak hepimizin hakkıdır.
Toplumu bölmek kolaydır. Birkaç slogan, birkaç sosyal medya paylaşımı, birkaç duygusal çıkış yeterlidir. Ancak birliği tesis etmek zordur. Sabır ister, feraset ister, sağduyu ister.
Bizim ihtiyacımız olan şey ayrışmak değil; birlikte kalabilme iradesini gösterebilmektir. Farklı düşünsek de aynı toprağın insanı olduğumuzu unutmamaktır. Ortak menfaatleri kişisel hesapların önünde tutabilmektir.Çünkü unutulmamalıdır ki;
Bir mahalle ayrılarak değil, dayanışarak güçlenir.
Bir şehir bölünerek değil, birleşerek büyür.
Kalın sağlıcakla.
